Vis plezier

Tijdens een koffie pauze op het werk hoorde ik weer die vissers Latijn, nee die vis was zeker zo groot. Het was voor mij zeker zes jaar geleden dat ik voor het  laatst op karper had gevist.Er werd gelijk aan mijn gevraagd ga je mee vissen. Toenertijd alles weg gegeven aan mijn broer. Dus ik kon gelukkig een hengel van een collega lenen (nu mijn vismaat Marty) Eerst een vergunning en een akte gehaald en alles in orde gemaakt.We gingen naar de Waal om te kijken of ik het vissen nog niet verleerd was. Na de eerste keer in gegooid te hebben, zat ik gelijk vast, “Ja hoor” lood kwijt, nou dat begint goed dacht ik. Een foute inhaal bleek achteraf. Helaas niets gevangen, maar het visplezier was weer terug. Gelijk de andere dag mijn hengel terug gehaald bij mijn broer want ik wilde ook weer die grote vissen vangen.  

We besloten om naar de Culemborgse vliet te gaan, we zaten net toen ze het gemaal open gooide en het lekker begon te stromen, dus weer niets gevangen. We besloten de volgende dag weer terug te komen maar dan een stukje verderop. Bij aankomst even het visplekje verkennen of dat de karper aasde, ja hoor op twee plekken.Bij het in orde maken van de hengel hoorde ik een flinke klap, ik keek en zag waar ik ongeveer in moest gooien.Nadat ik ingegooid had was het afwachten. Het viel mij op dat ik meer van de omgeving zat te genieten dan dat ik op mijn waker lette. Ik keek naar mijn waker of het afgesproken was.Opeens lag de waker al op de grond, al was ik er snel bij “mis”. Helaas kan gebeuren dacht ik. Maar na vier keer begon ik wat uit mijn humeur te raken.

Opeens was het stil, ze aasde niet meer en het stroomde ook niet meer. En ik dacht nog dat het een mooi avondje kon worden.Een half uur later ging de waker langzaam naar boven, ik pakte mijn hengel en gaf hem een haal. “Hebbes” ik voelde weerstand, ik haalde de lijn binnen maar het ging vrij gemakkelijk, ik dacht bij mij zelf “weer mis”. Totdat hij bij de kant kwam en ik een karper zag. Hij ging gelijk richting de plompbladen.Ik floot naar mijn vismaat, heb je er één vroeg hij. JA, riep ik, dat mag wel een keertje na vier keer misslaan. Hij pakte zijn schepnet en weeginstrument en liep in mijn richting. Gelijk zie ik hem terug lopen en gaf hij een haal met één van de hengels. Helaas mis.

Onder tussen zat ik lekker te hannesen met een karper die naar de plompbladen ging. Inmiddels was Marty gekomen met het schepnet en het weeginstrument. Gelukkig had hij meer ervaring en hielp hij mij met het binnenhalen van de karper. Na een minuut of tien gaf de karper zichzelf over en was ik blij en opgetogen. Een gras karper hoorde ik zeggen toen ik de vis aandachtig zat te kijken. Na hem gewogen te hebben (zo’n 14 pond), vroeg Marty of ik een meetlint bij me had. Nee, die moet ik nog aanschaffen. Oh joh, op je koffer zit een meetaanduiding. We legden een deel van het schepnet langs de graskarper en vervolgens langs mijn vis kist. Een kleine 85 / 90 cm, het was geen nauwkeurige meeting maar hij telde wel. Na een aantal foto’s gemaakt te hebben, heb ik de graskarper weer terug gezet. Nu weet ik het zeker, ik ga weer vaker vissen want ik wil weer grote vissen vangen.

Mijn plezier in vissen is weer terug.

Ingezonden door: Aart Eland.